بن بست

آدم‌ها دو تکه دارند. یک تکه از آدم‌ها دلت را بدست می‌آورد، تکه دیگرشان دلت را می‌شکند. یک تکه از آدم‌ها لبخند به لبت می‌آورد، یک تکه‌شان اشکت را در می‌آورد. یک تکه از آدم‌ها دست و دلباز است‌‌، تکه دیگرشان حساب همه چیز را دارد. یک تکه از آدم‌ها دلگرمت می‌کند، یک تکه‌شان پشیمانت می‌کند. یک تکه از آدم‌ها خاطره خوش می‌سازد، تکه دیگرشان ساخته‌ها را ویران می‌کند.

آدم‌ها را بخاطر تکه روشن‌شان دوست داریم، بخاطر تکه تاریکشان از آنها بیزار می‌شویم. گاهی بخاطر یک تکه، تکه دیگر را می‌پذیریم، گاهی قیدش را می‌زنیم.