توسط سنجاقک
| دوشنبه سی ام بهمن ۱۴۰۲ | 22:55
میدانم چرا هیچگاه یاد من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخمها بیشتر میاندیشد تا مرهمها.
من یک زنم،از جنس نور و خورشید